Այս աշխատանքին նպատակն է «Յղացաչափ» մեթոտը գործածելով քննարկել «բարեկամութիւն» գաղափարը: Առօրեայ կեանքի մէջ մեր շատ գործածուած այս գաղափարը Արիստոտէլի «Նիկոմախի Բարոյագիտութիւնը» անունով աշխատութեան մէջ մանրամասն քննարկումի առարկայ կը դառնայ: Արիստոտէլը բարեկամութեան գաղափարը կը կապէ առաքինութեան հետ եւ կը մատնանշէ թէ բարեկամութիւնը, շահէն ու հաճոյքէն անկախ է: Ըստ իրեն՝ բարեկամութիւնը երկու բարի անձի ունեցած առանց շահի յարաբերութիւնն է: Այս յարաբերութիւնը ընտրութիւն մըն է, այսինքն անձի մը ազատ կամքով ընտրածն է։ Հետեւեալ քննարկումը ձեւաւորուած է այս հարցումներուն շուրջ. «Ի՞նչ է բարեկամութիւնը», «Որո՞ւն «ընկեր» կ՚ըսենք», «Միայն անձերո՞ւ հետ ընկեր կամ բարեկամ կ՚ըլլանք։ Կարելի՞ է ուրիշ էակի մը հետ ալ ընկեր ըլլալ»:
Այս նիւթին մէջ «բարեկամ» եւ «ընկեր» բառերը գործածուած են հաւասար իմաստներով։ Մասնակիցներուն տարիքին համեմատ կրնաք ընտրել ձեզի յարմար բառը։
Օժանդակուած է Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան կողմէ։
