Այս աշխատանքին նպատակն է քննարկման նիւթ դարձնել սեռը, մանաւանդ սեռային ինքնութիւնը (gender) եւ սեռային ինքնութեան յառաջ բերած ընկերային դերերը (social roles): Սեռը կենսաբանական իրականութիւն մըն է: Սեռը մարդ արարածին աշխարհ գալու ատեն ունեցած կենսաբանական յատկութիւններէն մէկն է, այսինքն անձերուն կենսաբանական իմաստով կին կամ այր ըլլալն է: Իսկ սեռային ինքնութիւնը կը կազմուի մշակութային կամ հասարակական պահանջներով պայմանաւորուած անհատական հակազդեցութեան ընդմէջէն, վարուելակերպը կենսաբանական սեռին պատշաճեցնելու ստիպումով: Այսպէս է որ կը ձեւաւորուին հասարակութեան կամ մշակոյթին կողմէ ընդունելի նկատուած սեռային դերերը, որ կիներու եւ այրերու միջեւ անհաւասարութեան պայմաններու տակ, կիներու դէմ խտրականութեան եւ անհաւասարութեան պատճառ կը դառնան:
Նահապետական պայմաններու մէջ կիներու երկրորդական դիրք ստանալուն եւ բազմաթիւ իրաւունքներէ զրկուելուն հետեւանքով, յատկապէս անո՛նց կողմէ քննարկումի առարկայ կը դարձուին սեռային ինքնութեան հարցերը։
Պատմութեան ընթացքին բազմաթիւ կիներ այս նիւթին շուրջ իրաւունքներու ձեռքբերման նպատակով՝ պայքար մղած են: Կան նաեւ մեծ թիւով հայ կիներ, որոնք պայքարած են իրաւունքներու համար. անոնցմէ են Հայկանուշ Մառք, Զապէլ Եսայեան, Սրբուհի Տիւսաբ եւ բազմաթիւ այլ մտաւորականներ։ Ներկայիս, այս պայքարը ա՛լ աւելի շեշտուած կերպով կը շարունակուի ամէն տեղ։ Կինը կը շարունակէ ենթարկուիլ մասնաւոր տարածքներու մէջ փակուածութեան, անհատոյց աշխատանքի, զանազան բռնութեան երեւոյթներու (ֆիզիքական, հոգեբանական, տնտեսական, եւլն.), մինչ այր մարդը հանգիստ կ՚ընդունուի հանրային վայրերու մէջ եւ կրնայ օգտուիլ սեփական բոլոր իրաւունքներէն: Անշուշտ սեռային ինքնութեան հետ առնչուած խնդիրներ որոշ անարդար պատասխանատուութիւններ կը բեռնեն այրերուն վրայ եւս, սակայն պէտք է ընդունիլ, որ այրերը օգտուող կողմն են ստեղծուած իրավիճակին։
Օժանդակուած է Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան կողմէ։
