խա՛ղ է, խա՛ղ է,
խաղո՜ղ է․
խակ է, խակ է,
խաղողը խակ է․
խակ չէ, խակ չէ,
խաղողը խակ չէ․
չոր խաղողը չամիչ է․
չոր սալորը չիր է․
չիր ու չամիչը արամիկին,
գիր ու գրիչը նունիկին․
որթատունկը, ողկոյզը․
որթատունկը, ողկոյզը․
աղուէսը մօտեցաւ որթատունկին,
աչքը տնկեց ողկոյզին․
անօթի էր աղուէսը,
կ՚ուզէր ուտել խաղողը․
բարձրացուց թաթիկները,
սակայն ողկոյզը ո՜ւր,
թաթիկները ո՜ւր,
կը չարչարուէր ի զուր․
կեցաւ ոտիկներուն ծայրը,
բարձրացուց թաթիկները,
սակայն ողկոյզը ո՜ւր,
թաթիկները ո՜ւր,
կը չարչարուէր ի զուր․
ցատկեց աղուէսը
մէկ անգամ, երկու անգամ,
տասը անգամ, քսան անգամ,
սակայն ողկոյզը ո՜ւր,
թաթիկները ո՜ւր,
կը չարչարուէր ի զուր․
աղուէսը շատ բարկացաւ,
սակայն բնաւ յայտնի չըրաւ․
– թո՜ւ, թո՜ւ,
աս խաղողը թթու է․
թո՜ւ, թո՜ւ,
թթու խաղող ո՞վ կ՚ուտէ․
ըսաւ ու հեռացաւ…
խա՞կ է, խա՞ղ է, խաղողը ո՞ւր է…
