Մանկութեան գաղափարը քննարկուելիք նիւթ դարձած է 20րդ դարէն սկսեալ: Երբ կ՚ընդունուի, որ մանկութեան շրջանը չափահասութենէն տարբերող նշանակութիւն մը ունի եւ մանուկներու զարգացողական կարիքներուն հիման վրայ՝ կարգ մը իւրայատուկ իրաւունքներ յարգել պէտք է, այն ատեն՝ նոյն այդ իրաւունքներուն օրինական ապահովութեան անհրաժեշտութիւնը երեւան կու գայ:
Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան (ՄԱԿ) կողմէ 1989ին ընդունուած Երեխայի Իրաւունքներու Պայմանագիրին 12րդ յօդուածը կ’ըսէ. «Երեխային վերաբերող ամէն տեսակ նիւթի մասին՝ անոր գաղափարը պէտք է լսուի եւ նկատի առնուի»: Ներկայ քննարկումին հետապնդած նիւթն է ուրեմն, այդ Պայմանագիրին համաձայն, ընտանեկան որոշումներու մէջ երեխային մասնակցութիւնը եւ իրեն վերաբերող նիւթերու մասին գաղափար արտայայտելու իրաւունքը:
Օժանդակուած է Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան կողմէ։
